+

به نام خدا

منظور از عیوب فرش ناهنجاری ها و عوارضی هستند که بر اثر عوامل انسانی ، آسیب های محیطی و یا آفت ها بر فرش وارد می آیند و می توانند ضمن تاثیر منفی بر زیبایی و جلوه ظاهری قالی موجب کاهش طول عمر مفید آن نیز بشوند . این عیوب می توانند در تمامی مراحل تهیه مواد اولیه ، بافت ، حمل ، استفاده و نگهداری عارض شوند و برخی از آنها قابل رفع و برخی غیر قابل اصلاح هستند ؛ فلذا آشنایی با این عیوب به خصوص در زمان خرید قالی می تواند از اهمیت بسزایی برخوردار باشد . در ادامه به اختصار این عیوب معرفی خواهند شد :

اصیل نبودن طرح:  اگر فرش از روی نقشه هایی که طرح آن با معیارهای خارجی و ناشناخته تهیه شده است بافته شود ، می گویند این فرش اصالت ندارد ، یعنی اگر نقشه فرش از ویژگی های قومی و فرهنگی و همچنین آداب و رسوم و طبیعت زندگی مردم الهام نگرفته باشد ، آن طرح را غیر اصیل می گویند و از لحاظ تجاری از ارزش و استقبال کمتری برخوردار می شود.

ضعیف بودن نقشه : اگر فرش بافته شده دارای نقشه های جذاب و گیرا و دارای پیام خاصی نباشد که از ریشه های قومی، فرهنگی و تاریخی الهام گرفته باشد و موجب خشنودی و طیب خاطر بیننده را فراهم نکند می گویند فرش مذکور «نقشه ندارد» .

بافت نامرغوب :  ممکن است بدلایل متعددی ، قالی بافته شده ، دارای بافت مرغوبی نباشد ، برای مثال متر یک خامه ، متناسب با رج نقشه نباشد یا ابزار قالیبافی معیوب باشند که به بافت قالی صدمه می رسانند . و یا اینکه عدم دقت کافی در بافت و چله کشی و سایر مراحل کیفیت فرش بافته شده را پائین بیاورد.

بالازدگی :  بالازدگی یا به اصطلاح دراز شدن طول فرش به دلیل استفاده از مواد اولیه (خامه ، تار و پود) نامناسب با رج شمار فرش مورد نیاز در هنگام بافت حاصل می شود گاهی ممکن است به علت عدم شناخت بافنده به مواد و اندازه های آن و یا عدم اطلاع کافی انباردار و یا حتی فروشنده مواد اولیه ، موادی که در بافت قالی به کار می رود ، متناسب با رج شمار فرش نباشد .

به هم خوردگی گل ها  : اگر عمل بافت یا پود دادن و زدن دفتین در تمام مراحل بافت بطور یکنواخت انجام نگردد و یا اینکه بافت مطابق نقشه نباشد ، در آخر کار بافت ، متوجه عیبی به نام بهم خوردگی نقشه خواهیم شد که ممکن است یک گل در یک قسمت از قالی با گل مشابه و قرینه آن در قسمت دیگر از فرش تفاوت پیدا کرده باشد ، این عیب در اثر عواملی از جمله عدم دقت بافنده و یا عدم تناسب مواد با رج شمار نقشه بوجود می آید.

پائین زدگی :  پائین زدگی یا کوتاه شدن و یا به اصطلاح کوتاه نشستن قالی بعلت استفاده از مواد اولیه با متریک و نمره های نامتناسب با رج شمار فرش در قالی ایجاد می شود .

پوکی (توخالی) : گاهی اوقات برای کاهش زمان بافت و یا صرفه جویی در مقدار مواد مصرفی مانند خامه و نخ و ابریشم و کاهش قیمت تمام شده قالی، ضخامت چله های آن را ضخیم تر از مقدار استاندارد آن تهیه و به کار می برند که در نتیجه قالی تولید شده، سبک، توخالی و نامرغوب خواهد شد و دوام و استحکام فرش کاهش می یابد.

پیچیدگی : اگر عمل دفتین زدن یکنواخت و یکسان زده شود ، فرش تولیدی ایرادی را پیدا نخواهد کرد ، اما در بعضی از مناطق کشورمان از جمله کردستان و بویژه بیجار ، حسب عادت و فرهنگ خاص خود ، عمل دفتین زدن و کوبیدن قالی مقداری بیشتر و قوی تر انجام می گردد که اینکار موجب انحراف قالی و ایجاد پیچیدگی در عرض و لوله شدن لبه های فرش در طول آن می شود که اغلب قابل اصلاح هم نیست .

ترنج داشتن : در اصطلاح قالیبافی به نقطه وسط قالی یعنی نقطه ای که کلیه زوایای فرش نسبت به آن نقطه مساوی و یکسان باشد ، ترنج فرش گفته می شود . اگر در هنگام بافت کلیه جوانب بافت بطور یکسان و یکنواخت و هماهنگ نباشد ، مشکل ترنج در فرش حاصل می شود که در اصطلاح می گویند فرش ترنج دارد و یا اینکه ترنج وسط نیست .

جویدگی :  جویدگی یا بره بره بودن نوعی عیب در فرش است که در اثر استفاده از قیچی ناسالم و یا قیچی زدن نا صحیح حاصل می شود . بدین صورت که یک قسمت از فرش از صافی و یکنواختی بقیه قسمت های آن برخوردار نیست . قیچی و قیچی کردن قسمت های بافته شده فرش از جمله مواردی است که باید با دقت و مهارت کافی انجام گیرد . اگر این موارد رعایت نشود «خواب فرش» یکدست نمی شود.

چند چین یک پود :  فرش سالم و مرغوب توليد شده فرشی است كه پس از هر رج بافت ، پودهای زیر و روی آن کشیده شده باشد . در بعضی از مناطق تولید قالی ، برای صرفه جویی در وقت و مصرف مواد ، پس از بافت دو یا سه و گاهی اوقات بیشتر از دو یا سه رج بافت ، پودگذاری انجام می گیرد که اصطلاحاً به آن «چند چین یک پود» گفته می شود .

خلوتی : اگر متن فرش دارای طرح زیاد باشد و یا به اصطلاح پر کار باشد ، انرژی و زمان مورد نیاز برای بافت آن زیادتر می شود . در واقع اگر متن فرش از طرح های متنوع و ظریف برخوردار باشد و تمام متن به عنوان مثال پوشیده از گل و بوته و … باشد ، بافنده موظف است که با دقت و مهارت و صرف زمان بیشتری کار کند ، حال اگر قسمتی از متن فرش نسبت به قسمت مشابه و یا قرینه آن تفاوت داشته باشد و خلوت تر باشد ، می گویند فرش خلوتی دارد .

دو دست شدن :  اگر بافنده ای مقداری از کار بافت فرش را خود انجام دهد و به هر دلیل از ادامه کار خودداری نماید ، بافنده دیگری کار بافت را ادامه خواهد داد و در واقع فرش توسط دو نفر بافته می شود که در این صورت فرش مذکور دچار عیبی به نام «دو دستی» می شود و علت این امر را می توان در تفاوتی که در قدرت ضربه های دست بافنده ، حرکات دست بافنده ، قدرت بینایی و سایر شرایط روحی و جسمی بافنده ای با بافنده دیگر جستجو کرد .

دورنگی  : گاهاً ، هنگام مشاهده متن بعضی از فرش ها متوجه می شویم که قسمتی از متن آن در مقایسه با بقیه قسمت های فرش مذکور از لحاظ رنگ متفاوت است . این تفاوت ممکن است از کمتر از یک سانتی متر تا حتی نصف کل فرش باشد .

ذرتی شدن (ته خواب شدن) : چنانکه در حین بافت روی گیری به وسیله قیچی ، بیش از حد نیاز انجام شود و ارتفاع پرز در سطح قالی بسیار کوتاه باشد به طوری که با لمس کردن دست ، پرزها احساس نگردد این قالی عیب دار است ، زیرا دوام قالی به علت نداشتن پرز و کوتاه بودن آن به مراتب کم شده و از ارزش آن نیز می کاهد . این عیب گاهی در سرتاسر قالی و گاهی در قسمت هایی از آن دیده می شود . همچنین ممکن است یک قالی بعلت کهنگی و فرسودگی دچار همچنین ایرادی شود .

رگه داشتن : رگه یا رگه دار شدن عیبی است که به صورت خط و یا خطوط باریک در سطح و یا پشت فرش نمایان می شود که این خط ها دارای رنگی روشن تر و یا تیره تر و یا به طور کامل ناهماهنگ با سایر قسمت های متن و یا پشت فرش است . علت ایجاد این عیب را می توان از یک دست نبودن و یا از بدی رنگ خامه ها دانست . چون رنگرز در هنگام رنگرزی دقت کافی به عمل نیاورده و در نتیجه نقطه سطح خارجی خامه آن قسمت که دچار رگه شده است ، رنگ گرفته و مغز آن رنگ را جذب نکرده است و زمانی که در دست بافت قرار گرفته و کار بافت به اتمام رسیده است و بافنده آن را قیچی زده است ، معلوم شده است که قسمت درونی پشم ، رنگ نگرفته و در این مرحله خود را به عنوان «رگه» نشان داده است .

رنگ آمیزی (بد رنگی) : هر گاه بین رنگ حاشیه و متن یا لچک ها و ترنج ها هماهنگی وجود نداشته باشد ، قالی اصطلاحاً بد رنگ خواهد بود.

سره داشتن : اگر فرش را از قسمت طولی روی هم تا کنیم به صورتی که قسمت های عرضی روی هم بیافتد و چهار گوشه فرش کاملاً روی هم منطبق و مساوی هم باشند اصطلاحاً به این فرش ، فرش بدون سره گفته می شود ، اما اگر قسمتی از بالا یا پائین فرش بلندتر و یا کوتاه تر از سر دیگر باشد ، می گویند فرش مذکور سره دارد .

شانه داشتن (سرکجی) : اگر طول یک نیمه فرش بیشتر از سمت دیگر آن باشد این حالت را سرکجی فرش می گویند .

شل شدن چله ها : در بعضی از مناطق ایران به دلیل اشتغال همزمان قالیبافان در امور کشاورزی و دامپروری ، معمولاً مدت زمان بافت قالی کمی بیشتر از زمان معمول بطول می انجامد و بر اثر عوامل محیطی مانند تغییر فصل ، رطوبت ، سرما و گرمای محیط کارگاه قالی بافی ، چله ها به مرور شل می شوند و استحکام و دوام آنها هم کاهش پیدا میکند ، در حدی که ممکن است تحمل ضربه های دفه (دفتین) را از دست بدهد و پاره شود و بافنده مجبور شود که چله های پاره شده را به هم وصل کند و گره بزند . گره ای که این شکل زده می شود از رو و پشت فرش ، به خصوص پس از شست و شو نمایان شده و جزو عیوب قالی محسوب می شود و لذا بافت آن قسمت چله که شل شده است نامرغوب به نظر می رسد .

بدقواره شدن (اندازه فرش) : فرش ها از لحاظ اندازه دارای استانداردهایی هستند . مانند پشتی، ذرع و چارک، ذرع و نیم، قالیچه، پرده ای و … اگر در فرش بافته شده از لحاظ طول و عرض یا یکی از آنها ، اندازه رعایت نشده باشد می گویند بدقواره است یا پهن شده است یا دراز شده است و یا خارج از استاندارد است که عیب می باشد. ممکن است فرش هایی با اندازه بزرگ و اندازه های مربع و دایره و بیضی و لوزی و یا به اصطلاح اندازه های غلط ، حسب سفارش و سلیقه مشتریان بافته شوند اما در حالت معمول ، اندازه های مذکور باید رعایت گردند.

کوبیدگی : اگر بافنده در قسمتی از بافت قالی در دست بافت ، تعداد لاهای پود ضخیم یا نازک را کم کند و یا اینکه دفتین را محکم تر از سایر قسمت های قالی بکوبد . در این قسمت از قالی تراکم و کوبیدگی بیشتر از بقیه قسمت های آن می شود که عیب محسوب شده و به آن «کوبیدگی» قسمتی از قالی گفته می شود .

کجی : کجی فرش هم یکی از عیوب قالی است که ممکن است بعلت کوبیدن بیش از حد گلیم بافی اولیه بافت باشد و یا استفاده از دار یا دستگاه قالیبافی نامرغوب و همچنین یکنواخت نبودن چله ها و شل یا سفت بودن بیشتر قسمتی با قسمت دیگر آن ممکن است چنین عیبی را ایجاد نماید و موجب شود که قالی تولیدی عیب کجی را که شامل شکم زدگی (به بیرون و یا به داخل متن) و یا «شمشیری شدن» (دارای انحنایی شبیه خمیدگی شمشیر) و … هست را پیدا کند.

کیسی یا کیستی :  معمولاً در بعضی از قالی ها در حاشیه های اول و آخر و همچنین حاشیه های بغل جمع شدگی قالی دیده می شود به نحوی که قالی در محل کیسی اضافه تر بنظر می رسد و برجسته است ، این عیب را اصطلاحاً «کیسی» قالی می گویند . این نوع قالی ها یا ضمن اینکه در محل کیسی ظاهر خوبی ندارند بیشتر در معرض سائیدگی قرار گرفته و زودتر پرزهای آن در ناحیه کیسی از بین می رود و علت بوجود آمدن این عیب در حاشیه های بغلی ، قرار گرفتن شیئی در زیر دار مانند سرپرزهای اضافی و اشیاء دیگر است که در اثر فشار چله و دستگاه در آن محل به قالی کشش وارد شده و به اصطلاح جا باز می نماید.

کف ساده بودن : در صورتی که متن فرش از لحاظ طرح ، پر نباشد و تنها یک رنگ در آن به کار رفته باشد ، به آن «کف ساده» می گویند ، در این حالت گفته می شود که فرش از هنر خاصی برخوردار نیست . لازم به ذکر است که فرش کف ساده نسبت به دو رنگ شدن احتمال آسیب پذیری بیشتری دارد .

لوچه داشتن : اگر یکی از گوشه های چهار گانه فرش نسبت به گوشه های دیگر آن تفاوت داشته باشد ، اصطلاحاً می گویند فرش لوچه پیدا کرده است و حالت نوک کجی دارد یعنی در این گوشه عرض و طول مقداری بلندتر از سایر گوشه ها است و حالت لب آویزان را پیدا می کند . این عیب دراثر شل شدن چله ها و یا عدم دقت در زمان بریدن و جداسازی فرش بافته شده از دار یا هنگام پائین کشی فرش حاصل می شود .

پارگی : بعضی از قالی ها بویژه در حاشیه نقشه دچار پارگی می شوند ، پارگی در کناره قالی ها معمولاً از یک تا ۲۰ سانتیمتر است . در بعضی از قالی ها نیز سوراخ های ریز و درشت دیده می شود که از عیوب قالی به حساب می آید . عدم رعایت دوخت صحیح ، بی احتیاطی در پائین کشی قالی های فارسی باف ، ایجاد سوراخ در جای سوزن های دوخت و یا استفاده بیشتر از نخ پنبه (تار و پود ضخیمتر) به جای نخ پشمی ، موجب ایجاد این حالت می گردد.

تقلب در بافت فرش :  ممکن است قالی تولیدی دارای انواع تقلب در گره ها باشد . مثل گره جفتی که در شمال خراسان رایج است یا «بی گره بافی» که در استان کرمان و بخشی از آذربایجان رایج است.

شل بافی : در بافت فرش گره باید کاملاً کشیده شود و خامه گره در پشت فرش به یک اندازه باشد در غیر این صورت گره درشت فرش به صورت زایده ای برجسته دیده خواهد شد . این کار نخست باعث شکفته شدن سریع گره ها و در وهله بعد باعث عیبدار شدن پشت فرش می گردد . جهت جلوگیری از این عیب باید دو سر نخ گره را در هنگام بافت کاملاً و به طور همزمان کشید .

بد قیچی بودن :  در بعضی از مناطق ، درحین بافت ، قالی پرداخت می شود که به آن پرداخت دستی اتلاق شده و با قیچی پرداخت صورت می گیرد . ارتفاع پرزها باید از حد معینی کمتر نشود (برای ابریشم ۵ میلی متر و برای پشم ۸ میلی متر). گاهی چند رج از فرش از حد استاندارد کمتر پرداخت می شود که در نهایت مجبور می شوند بقیه قسمتهای قالی را نیز کوتاه کنند.

غلط بافی : گاهاً در اثر بی دقتی و یا نداشتن سواد نقشه خوانی ، قالی دارای عیب های غیر قابل اصلاح می گردد . مثلاً نقشه کامل بافته نمی شود یا محل قرارگیری لچک و ترنج عوض می شود و یا اینکه گلها و بندها شکل واقعی خود را از دست می دهند.

رنگ رفتگی  : رنگ رفتگی قالی ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد ، معمولاً قبل از رنگرزی الیاف ، باید آن ها را صابون شور کرد تا پشم ها رنگ را به خوبی بگیرد ، اگر این عمل انجام نشود ، الیاف خوب رنگ را نمی گیرند و این عارضه پس از بافت خود را نشان می دهد . عوامل دیگری نیز از قبیل نور زیاد و یا شست و شو غیر اصولی می توانند باعث رنگ رفتگی قالی شوند.

پود نما شدن : اگر در حین بافت پود نازک بوده و بیش از حد کوبیده شود از پشت فرش به صورت برجسته دیده خواهد شد که در اصطلاح می گویند فرش «پود نما» شده است .

نداشتن گل گوشه  : در طراحی فرش باید به این نکته توجه شود که در گوشه حاشیه که حاشیه های بزرگ و کوچک به هم میرسند موتیف ها حالت ۴۵ درجه پیدا می کنند ، اما در بعضی از قالی ها حاشیه بزرگ در طول قطع و در عرض بافته می شود که دراصطلاح می گویند حاشیه فرش «گل گوشه ندارد» و این عیب محسوب می شود .

ترکیدگی : پاره شدن چله ها و جدا شدن گره ها هنگام تا کردن فرش را «ترکیرگی فرش» گویند که به علت کاهش ضخامت پشم و افزایش ضخامت پود یا نخ چله عارض می شود .

شمشیری شدن : در صورتی که قسمت ابتدای فرش به سمت پایین انحنا پیدا کند و حالت تیزی به خود بگیرد اصطلاحاً می گویند که فرش «شمشیری» شده است که مهمترین دلیل آن می تواند عدم استفاده از میل مهار در حین بافت قالی باشد .

دم قیچی : پرداخت ابتدائی فرش معمولاً پس از بافت هر چند سانتی متر از فرش بر روی دستگاه و با هدف تمیزکاری و روئیت قسمت بافته شده انجام می پذیرد . این عمل می بایست توسط فرد خبره و با مراعات نکات فنی و دقت کافی انجام پذیرد . عواملی مانند فقدان مهارت لازم پرداخت کننده ، استفاده نا صحیح از قیچی ، وجود عیب در قیچی پرداخت و یا عدم تناسب قیچی با فرش مورد نظر؛ موجب چینش بیش از حد لازم پشم در نقاطی از فرش می شود که همین امر عامل بروز این عیب است . البته معمولاً این عیب پس از اتمام مرحله بافت و بعد از پرداخت زنی فرش ؛ بطور کامل محسوس وآشکارمی گردد .

سوختن رنگ : این اصطلاح هنگامی به کار می رود که بدلیل استفاده نابجا و ناصحیح از مواد اسیدی هنگام شست و شو ، فرش حالت اولیه پشم و رنگ را بطور فاحشی از دست بدهد . به این عیب اصطلاحا سوختن رنگ گفته می شود که از عیب های غیر قابل جبران است .

برگشت خواب : این واژه را شاید نتوان به عیب تعبیر نمود اما چون بر خلاف عرف فرش است آن را جزو عیوب بر می شماریم . معمولاً این امر در مرحله شست و شو و بر اثر بی دقتی و یا عدم تجربه لازم ایجاد می شود و موارد موضعی آن ممکن است بر اثر تا زدن و یا بسته بندی نا مناسب فرش نیز ایجاد گردد . امروزه در موارد بسیاری مشاهده می شود که به جهت روئیت ابریشم های موجود در فرشهائی که طرح یک طرفه دارند ؛ خواب فرش در جهت خلاف معمول برگشت داده می شود که مسلماً این امر در دراز مدت تاثیر سوء بر فرش خواهد داشت.

کشش بیش از حد : این عیب بواسطه کشش بیش از حد و  بهم خوردن نظم بافت عارض می شود که گاهی رفع آن ناممکن بوده و در صورت رفع نیز باز هم فرش معیوب خواهد بود .

پوسیده شدن : اکثراً این عیب بر اثر عدم مراقبت از فرش در مقابل عوامل رطوبتی پدید می آید ؛ فرش به طبع خاصیت مواد بکار رفته درآن همواره مستعد جذب رطوبت می باشد و چنانچه دقت لازم در این امر بعمل نیاید گاهی حتی بدون علائم ظاهری ، فرش دچار پوسیدگی می شود . برخی عوامل دخیل در بروز این عیب را می توان چنین بر شمرد : کف پوش هایی که وجود رطوبت در آنها چندان محسوس نیست مانند موکت ، قرار گرفتن گلدان حاوی خاک بر روی فرش ، عدم بازدید پشت فرش در فواصل زمانی معین ، عدم جابجائی فرش در فواصل زمانی معین ، عدم بازرسی فرش های مجاور با شوفاژ ها و پنجره ها در فواصل زمانی معین ، عدم دقت در خشک نمودن مایعات ریخته شده بر روی فرش ، پهن نمودن و یا بسته نگه داشتن فرش در محل مرطوب بر کف زمین به مدت طولانی و …

بید زدگی : بید زدگی یا بید خوردگی یکی دیگر از عیوبی است که عمدتاً در زمان استعمال بر فرش عارض می شود . عامل بوجود آورنده این عیب حشره بید است که معمولاً در محیط های گرم ، مرطوب و تاریک بیشتر یافت می شود ، لذا عدم استفاده از مواد طبیعی و شیمیائی ضد بید و بازرسی ننمودن به موقع فرش های انبار شده و فرش هایی که کمتر مورد استفاده قرار می گیرند می تواند این عارضه را به دنبال داشته باشد . این عیب گاهی از پشت و گاهی از رو و بعضاً از هر دو جانب بر فرش عارض می شود . پشم عمده ترین مواد فرش است که از این عیب آسیب می بیند .

ساییده شدن : در اکثر مواقع استفاده نا مناسب از فرش موجب بروز این عیب است . گاه قسمت هایی از فرش که بیشتر در معرض استفاده هستند بر اثر سهل انگاری نسبت به سایر قسمت ها زودتر سائیده شده و موجب پدید آمدن سائیدگی های موضعی در فرش می شود . این عیب در اکثر مواقع قابل رفع نبوده و موجب افت ارزش اقتصادی فرش می شود . البته سائیدگی در فرش های کهنه و قدیمی عیب محسوب نشده و بعضا حسن مضاعف نیز بشمار می رود.

لک افتادن : ایجاد لکه روی فرش چنانچه قابل رفع نباشد عیب محسوب می شود . این عیب بر اثر بی دقتی به هنگام استفاده از فرش و به علت ریختن مواد رنگی بوجود می آید . چای ، نوشابه های رنگی ، افزودنی های رنگی خوراکی وانواع جوهرهای رنگی از شایع ترین مواد رنگی تولید ایجاد کننده لکه روی فرش ها می باشند .

 

تا بر شدن : تابرشدن نیز از جمله عیوبی است که در مرحله استعمال بر اثر موقعیت نامناسب مکانی و یا بعضاً به جهت کیس های طولی و یا عرضی بر فرش عارض می شود . در صورت جزئی بودن ، این عیب قابل رفع بوده و چنانچه کلی باشد رفع آن چندان آسان نخواهد بود .

ریختن چله ها : چله فرش از دیرباز بعنوان یکی از عوامل زیبائی در فرش ایرانی به حساب می آید و از همین روست که بافندگان و تولیدکنندگان خبره قبل از آغاز به بافت متن اصلی فرش ، بر روی چله ها مهارت و سلیقه ای از خویش را به نمایش می گذارند که از جمله آن گلیم بافی ها ، برجسته بافی ها ، دندان موشی ها  و … را می توان نام برد که هرکدام به نوبه خود نقشی مضاعف در زیبائی فرش ایرانی دارند . اما متاسفانه  بسیار دیده می شود که قبل از آغاز مرحله استعمال ، بواسطه سهل انگاری بافندگان ، اهمال کاری فروشندگان و یا عدم آگاهی مصرف کنندگان فرش و به سبب عدم مراعات نکات فنی در محکم نمودن سر و ته فرش بوسیله گلیم بافی و یا دوگره زنی ، پس از مدتی فرش از زیبائی چله ها محروم شده و چه بسا صدمات جبران ناپذیری در دراز مدت به سر و ته فرش وارد می شود . فرش های سر بافی شده موجود در موزه ها و کلکسیون های دنیا و حتی بازار گواهی زنده بر این مدعای تلخ است .

وا رفتن شیرازه : شیرازه یکی از ارکان اصلی در تضمین سلامت فرش بوده و نقشی مهم در تداوم استحکام آن در دراز مدت دارد . به گونه ای که حتی اهمیت این مطلب در جامعه نیز رواج یافته و نهایت وخامت اوضاع در هر پدیده به از هم پاشیدن شیرازه تشبیه می شود . عدم مراعات نکات فنی لازم در امر شیرازه پیچی ، خصوصاً در مواردی که شیرازه پیچی بعد از مرحله بافت و حتی پس از مرحله سرویس انجام می شود موجب بروز عیوبی از قبیل : کیس عرضی ، وا رفتن شیرازه در مرحله استعمال ، کنده شدن شیرازه به همراه کناره فرش و … خواهد بود که بعضاً غیر قابل جبران بوده و گاه در صورت مرمت نیز صدماتی به کیفیت اولیه فرش وارد خواهد شد .

سوختن : سوختن نیز یکی از عیوبی می باشد که به جهت قابلیت اشتعال سریع مواد تشکیل دهنده ی فرش و معمولاً به واسطه عوامل انسانی عارض می گردد ، البته این امر در گذشته به جهت استفاده از وسایل گرمایشی غیر مطمئن بیش از امروزه مصداق داشت ، اما امروزه نیز کم نیستند فرش های نفیسی که از این جهت متحمل صدمات جبران ناپذیری شده اند . سوختن فرش چنانچه خفیف و جزئی باشد قابل رفع است ، ولی چنانچه عمیق و وسیع باشد غیر قابل جبران بوده و حتی در صورت جبران نیز همواره عنوان فرش معیوب را به همراه خواهد داشت .